ölme baba!
seni tanımadan büyümenin acısını yaşattın baba
hiç okşayamadın saçlarımı...
hiç öpemedin gözlerimden
sakın ölme baba...
bütün hücrelerime sinene dek
koklamadıkça seni
sakın ölme..
sana hem çok kırgınım
hem de çok hasretim
kalbimde açtığınız yara benden önce büyüdü baba
yoktu ne ay ne yıldız benim gecemde.
baktığım her uçağa seslendim
haykırırcasına seslendim
anne! ... baba! …
söylesene neredeydin gecemde gündüzümde
benim karanlığımda yoktun
nerelerdeydin?
sevginize layık olamayacak
ne yapmış olabilirdi ki bu küçücük kız?
sizden mahrum bırakılacak ne yapmış olabilirdi?
hüzünler yağdı sevgi yerine gözlerime
o küçük kız eteğime sarılmış bırakmıyor şimdi beni
cevapsız sorularım bitmiyor
ölme baba! ...
büyüdüm artık
merak ediyorum tanıyor musun acaba beni?
rüyalarıma her gelişinde nasıl bayram ettiğimi
sanki yasanmış gibi
hatıramda sakladığımı biliyor musun?
ne olurdu gelseydin
bir kere sarılsaydın
ne olurdu saçlarımı okşasaydın baba?
yolları asmak kolaydı baba
şimdi yanındayım, yanımdasın.
ah babam canım babam
dilim bu kelimelere ne de çok yabancı
bu buzdan uzaklığı eritmek kolaymı
söylesene baba?
ölümün soğukluğunda mı buluşacağız
soğuk bir ölüye sarılıp ağlamak
ayrılığımız mı yoksa buluşmamız mı olacak ki?
ölme baba
sen sakın ölme...