 |
  |
|
| Yazar |
Mesaj |
Egoist
O Şimdi Banlı
Kayıt: 08.09.2006
Üye no: 69
Mesaj: 564
Başlık: 0
Şehir: Yurt Dışı
4 Aşk puanı
|
|
 Canakkale Mah$eri... |
|
|
İnanın, Gerçekten Onlar Bize Diri Gibi Geliyorlardı...
Çanakkale'de batan gemilerden birinden yaralı olarak denize düşen bir düşman subayı başından geçenleri şöyle anlatıyor:
"Top başında bekliyordum.Her an bir merminin başıma düşmesi mümkündü.
Derken birdenbire müthiş bir patlama oldu.Yere kapandım,sonra dehşetli bir sarsıntı ile havaya fırladım ve kendimi boğazın buz gibi sularında buldum.Mayına çarpmıştık,gemimiz batıyordu.Artık hiçbir şey yapılamazdı.Yüzerek kurtulmaktan
başka çare yoktu.Sahil yakındı, fakat sağ bacağımdan yaralanmış olduğumu ve mthiş ızdırap verdiğini hissetmeye başladım.Buna rağmen sahile yüzmeye çalıştım.Karaya ayak atmak üzere iken pantolonum kan içinde idi.Halsiz ve bitkindim.Tüfeğine süngüsünü takmış bir Türk neferinin bana doğru koşarak geldiğini gördüm.Sudan yüzüp kurtulmuştum,ama bu süngüden kurtulamayacağımı,biraz sonra göğsüme saplanan süngünün sırtımdan çıkacağını peşinen kabul ederek,gözümü yumdum ve akibetimi beklemeye başladım.Türk askeri yanıma yaklaştı, yere diz çöktü,cebinden çıkardığı sargı bezi ile yaramı sardı, kaputunu çıkardı, titreyen ıslak vücuduma sardı.Mermi yağmuru altında koluma girdi.Yavaş yavaş geriye doğru yürüdük.Türkler siperlerinde bana sıcak çay ikram etiler.Kendime geldim."
Ve bir Anzak askeri anlatıyor:
"Biz kaçarken ayaklarımıza kaput bağlıyorduk.Çünkü Türk askerinin ölüsüne(şehitlerine) ayakkabımızla basarız da uyanırlar diye korkuyorduk.Gerçekten onlar bize diriymiş gibi geliyorlardı.
|
| |
|
 |
13 Oca 2007 08:02 pm |
|
Mesaj: #1  |
|
|
|
|
|
|
|
|
