sana bir gün seslenirsem gelme sakın
ezik çağrıların ne önemi var
bir kez gölge düştü yollarımıza
çekip getiremeyiz artık güneşi
eylül girdi yaşantımıza

kopan yaprakları tutturamayız dalına
sarıyı yeşil yapamayız
yeni fidan dikemeyiz bu toprağa
tutmaz
eylül girdi yaşantımıza

bir gün bana gel desende gelemem
sana giden bütün yollar yabancı
ısırgan otları uzamış boy boy
bütün sevgileri taşlıyan
şeytanlar sarmış köşebaşlarını
anlıyormusun
bir gün bana gel desende gelemem

bir yalan denizinde yıkandığım yeter yıllar boyu
dudaklarım kadehlerde yandı sabırla
anılardı ağlayan
kapı kanatlarının gıcırtısında
boşunaymış direnişi yüreğimin
şimdi anladım
yılların çabasında

yıkadım içimden ne varsa senden yana
geçmiş günlere yüzüm dönük
tüm engelleri üstümden yırtıp attım
al bir atın sırtında umutlarım
koşuşuyor dört nala
dudaklarımdan bir dökülüşün var ki
parça parça
gözlerin başka yerde
ellerin uzaklarda
anılar can veriyor alacakaranlıkta

şimdi ne inişlerde sen
ne çıkışlarda ben varım
gözlerimi kör ettim
kulaklarım sağır
kır düşmüş sevgilere

sana bir gün seslenirsem gelme sakın...

-alıntı-