UNUTMA BENİ

Unutup gitmiştin , hiç sebebi yokken.
ve hiç hesaba katmamışken ayrılığı,
ve hatırlanması bir besmele gibi yakınken,
ve duyguların bu kadar sokulmuşken kalbine,
unutup gitmiştin en acı sözlerinle.

Unutup gitmiştin hiç mümkünü yokken,
Rüzgara uyup dalından ayrılan hazan yaprağı gibi...
Unutup gitmiştin uçuşarak ardına bile bakmadan.
Gözkapakların sımsıkı , kara bir geceydi sanki.
Kara iki bilye...Görseydi eğer , dayanamayacaktı.

Şimdi bıraktığın yer , mahşer yeri gibi.
Bıraktıkların şimdi , küskün birer bedendi.
Kıyamadan gözyaşlarına , ağlıyorlardı çaresiz,
Nice yitip gidenler arasında,
Seni hatırlayabilmek , delicesine sevmekti.