ÖLüm Kadar Gerçek GeLiyor SensizLik..

Tut ki gecenin
Alacakaranlığında düşlemişim seni.
Tut ki,rüyalarımı bölmüşsün ne çıkar?
Ne çıkar gündüzlerin selamsız aşkına,
Geceleri kefen biçsen.
Bir anlık hırsla,
Her şeyi yıkıp geçsen,ne çıkar...

Varsın bölsünler hayallerimizi, kara bulutlara boğsunlar, yüreğimden de sökemezler ya seni..ancak kendilerini kandırırlar, beni değil.. ne bir anını unuturum yanımda geçirdiğin, ne de bana son bakışını.ne kokun silinir ellerimden ne de ağlayan gözlerin gözlerimden.. sen istersen gelme ben bu yolda yalnız da yürürüm..beni karanlıklar içinde tek bıraksan da yutkunur devam ederim..nefes alıyorsun ya, yaşadığını biliyorum ya bana yeter..

Ölüm kadar gerçek geliyor sensizlik..
Varlığınsa yaşamak kadar yalan..
Senden öte yaşadığım ne var şu an?
Şu an ki..!!Ateş parçası gözlerinin esiriyken ben..
Bir yabancı kadar uzaksın sen!

Tutamadım..kayıp gittin avuçlarımdan,ne yaptıysam olmadı.hatırlıyor musun? bana yapamayız, başaramayız dediğinde sana “sevginin gücünün yetmeyeceği tek şey gerçek olmayan sevgidir” demiştim, hani dolmuştu o güzel gözlerin de sarılmıştın sımsıkı bırakmayacağım seni demiştin.benim sevgimin gücü senin sevgi sandığın duygularına güç yetiremedi..elimi sana her uzattığımda yandım, ama pişman değilim..

Ah benim türkü gözlüm
Ne oldu birden sana ?
And içmiştik gündüz gece
And içmiştik kopmamaya.
Hacı Bayram'da dua ettik
Ayırmasın Allah diye...
Bir fakire para verdik,
Belki dua eder diye

Her şeye göğüs gerecektik.. kimse aramıza giremeyecekti. Kandırmaya çalışırlarsa birbirimizi ne kadar çok sevdiğimizi düşünecektik. Birlikte olabilmek için verdiğimiz mücadeleyi, birlikte yürüdüğümüz yerleri, gezdiğimiz parkları, bankları kuşları, denizi düşünecektik, hani el ele tutuşup izlediğimiz..

Fakir mi dua etmedi,
Sen mi yalancı çıktın
O fakiri göremedim,
Gelmedi namaz vakti.
Çok oturdum musallada,
Her tabutta kendim vardım,
Dua ettim ardım sıra...

Her gece rüyama geliyorsun.. elimi tutup üzülme diyorsun. Uyanıyorum aklıma geliyor, on yıl yaşlanıyorum her sabah. Bazen unutuyorum olanları uyanınca yattığın odaya koşuyorum. Anlıyorum ki giderken bıraktığın tek boşluk yüreğimdeki değil..

Şimdi en arabesk duygularla
Dudağımda o türkü,
Yürüyorum bulvarlarda...
Ellerim üşürken hep
Ellerin gelir aklıma.
Yüreğim ağlıyor şimdi,
Yanıyorum buralarda...
Kar yağarken hazin hazin,
Ölüyorum türkü gözlüm,
Ölüyorum buralarda...

Kabullenemiyorum..gerçek olamaz bu yaşananlar. Biliyorum hepsi yalan.bir gün beni arayacaksın ve “napiyosun bitanem akşam kaçta çıkıyorsun” diyeceksin her gün yaptığın gibi.ben nazlanacağım biraz bilmem ki belli değil ben seni arayacağım diyeceğim..hemen işe koyulup biran önce çıkabilmek için elimden geleni yapacağım..mesai saatinin bitmesi için saate dikeceğim yine gözlerimi..koşarak gideceğim durağa.dolmuşta bugün ne giymiş diye düşüneceğim.. traş olmuş mu, yoksa yine sakalların battı sarılma diye kavga mı edeceğiz?nefret edeceğim şoförden yine kalabalığa kızacağım. Yaklaşınca durakta gözlerim seni arayacak.. köşede hep beklediğin yerde olacaksın ben dolmuştan inerken sigaranı söndürüp bana doğru geleceksin gülerek ve sarılırıp bitanemmm diyeceksin.

Tut ki bundan böyle unutmuşum seni.
Tut ki artık çalan parçalarda ismin geçmesin.
Tut ki yazılan şiirler,seni anmasın,
Varsın eller de unuttu desin.
Ben seviyorum ya seni,
Sen sevmesen,ne çıkar...

Sende böyle yanıyormusun? Baktığın her şeyde benden bir iz var mı senin için de? Varsın olmasın.. sen üzülme. Ben razıyım her şeye yeterki senin için üzülüyor demesinler. Ağlayışın gözümden silinmiyor hiç. Ah bir farkında olsan ikimizi de boşa ağlattığının. Ah görebilsen benim gördüklerimi, senin dışında herkesin görüp dehşete düştüklerini.. ozaman canımı istesen verirdim sana..

Sana yazdığım şiir yarım kalacak
Boynu bükük kalacak tüm sözcüklerim.
Sana olan sevgimi kalem duyacak,
Kağıt bilmeyecek canım sevdiğim...

Çalan her telefona arayan sensin umuduyla koşacağım.. her kapıyı karşımda seni bulmak umuduyla açacağım.her köşeden senin çıkmanı bekleyeceğim.. yıllar sürse de gelmen seni bekleyeceğim…