Senden geriye kalan
Suskun bir dil...
Asık bir surat...
Saçı sakalına karışmış,
Ve hep uzağa bakmaktan,
Gözleri bozulmuş bir adam...

Duraklarda öylesine oturup,
Hiçbir otobüse binmeyen.
Elerini cebine koyup
Binlerce insanın koşuşturduğu caddelerde
Kimsesizliğine aldırmadan,
Kahpeliğine inat,
Dimdik yürüyen...

Senden geriye kalan,
Kaşları çatık...
Öfkeden elleri yumruk yumruk...
Zehrini içine akıtan...
Ölmemiş olsa da,
Öylesine yaşayan bir savruk...