Yüzün düsünce aklima, boyumdan büyük cümlelere asiliyor, bildigim tüm cümleleri dolduruyorum namlu agzina, sorgusuz sualsiz akitiyorum gözyaslarimi sen geçen tüm harflere.
Ve bu siirlerde, yüzümdeki yorgunlugun izlerini görüyorum.
.
Ihtilaller koparirken içimde, en militan kelimeleri dayiyor sakagima, kaçak bakislarin adresi oluyorum.


Tüm sehrin isiklari dans ederken yoklugunda bize aglarim...
Agzimda kirik dökük bir Türkü, yokluguna adanmis bir yigin agit.
Dudagimin uçurum kenarlarindan düsmenden korkarim.



Göz bebeklerimi uyuturken masalimizla, aglayan bir kalemin kucaginda uyuya kaliyor; rüyalarimda uykusundan kaçmis lal bir deliyi oynuyorum..


Bir araba geçiyor hayallerimin üzerinden, darp izlerinin yollari sana çikiyor.
Kusmus olsam da sana ait birikmisligi bir intihar dolasiyor yutkunuslarimda..


Sensizligin tadi, aglamalarin bile tuzu kalmadi..
Mevsimler gibi sasiriyor yolunu cümlelerim,
Ikindi vakti yagan telasli yagmurlar gibi, al beni..
Nasil olsa çikmaz sokagimsin, en bitik hücrelerime saldirsan ne olur?