YAZAR: İbliscaN
Tarih: 25 Ekm 2007 08:56 pm
Ayni sokakta oturuyorduk
Her gün bir kızla geliyordu eve
Adi ESRARENGIZDI
Herkes onun hakkında
Farklı şeyler söylerdi.
Fakat kimse gerçeği bilmezdi
Kirli sakalları vardı.
Yeşil gözlü esmerdi
Mahallenin kızları hayrandı ona
Bense nefret ederdim
Hiç kimseyle konuşmaz
Sadece gelir geçerdi
Bir gün onunla yolda karsılaştık
Çok güzel bir yüzü vardı
Bana gülümsedi
Şaşırdım
Ama yinede onu sevmiyordum.
Fakat o çok farklıydı
Gece boyunca lambası yanardı
Uyumak yerine onun evini seyrediyordum,
Onu sevmediğim halde her şeyiyle ilgileniyordum.
Yavaş yavaş onu gözlemeye başladım
O an anladım ki
Hep kendimi kandırmışım
Ona karşı hissettiğim şey sevgiymiş
Artik o eve gelmeden uyuyamıyorum.
Yanına gelen kızları kıskanırdım
Herkes onun kötü olduğunu söyleyince
Hep onu savunurdum,
Onunla karsılaşmak için kapıda dururdum...
Onu yine yolda gördüm
Bana göz kırptı
Yanımdan geçerken onu çağırdım
Acelem var KÜÇÜGÜM dedi
Bana aramızdaki yas farkını hatırlatmıştı
Eve gidip ağlamıştım.
Karar verdim ona askımı ilan edecektim
Yolunu gözledim
Bir gün onu gelirken gördüm
Peşine düştüm o eve girdi
Biraz bekleyip kapıyı çaldım
Açtı ne var KÜÇÜGÜM dedi
SENI SEVIYORUM dedim
Gülümsedi
EE dedi
Ne “ee” dedim konuşmadı
Koşarak dışarı çıktım
Bir ay boyunca evden çıkmadım
Bir gün kızlarla konuşurken
Ambulans geldi onun evine girdi
Sedyeyle onu dışarı çıkardılar
Önümüzden geçerken
Bende seni KÜÇÜGÜM dedi ve gözlerini yumdu.
Kıpkırmızı oldum herkes bana bakıyordu
Ağlayarak koşmaya başladım
Aksama kadar sokakta gezdim
Gözyaşlarım durmadan akıyordu
Sonra eve geldim
Annemler ondan bahsediyorlardı
Sevdiği bir kız varmış
Ailesi evlenmesine izin vermeyince
Kız evden kaçmış
Sokak serserileri onu öldürmüş
Eve getirdiği kızlar evi olmayan kızlarmış
Kimi sevdiyse ölmüş
Çok sevip acı çekmiş
İntihar edip hastaneyi aramış
Polisler evin duvarında KÜÇÜGÜM yazısını bulmuş
KÜÇÜGÜM sende ölme yazıyormuş, ve hemen altında;
Bende seni sevdim
Sevdiklerim gibi sende ölme diye ben öldüm KÜÇÜGÜM
Her gün bir kızla geliyordu eve
Adi ESRARENGIZDI
Herkes onun hakkında
Farklı şeyler söylerdi.
Fakat kimse gerçeği bilmezdi
Kirli sakalları vardı.
Yeşil gözlü esmerdi
Mahallenin kızları hayrandı ona
Bense nefret ederdim
Hiç kimseyle konuşmaz
Sadece gelir geçerdi
Bir gün onunla yolda karsılaştık
Çok güzel bir yüzü vardı
Bana gülümsedi
Şaşırdım
Ama yinede onu sevmiyordum.
Fakat o çok farklıydı
Gece boyunca lambası yanardı
Uyumak yerine onun evini seyrediyordum,
Onu sevmediğim halde her şeyiyle ilgileniyordum.
Yavaş yavaş onu gözlemeye başladım
O an anladım ki
Hep kendimi kandırmışım
Ona karşı hissettiğim şey sevgiymiş
Artik o eve gelmeden uyuyamıyorum.
Yanına gelen kızları kıskanırdım
Herkes onun kötü olduğunu söyleyince
Hep onu savunurdum,
Onunla karsılaşmak için kapıda dururdum...
Onu yine yolda gördüm
Bana göz kırptı
Yanımdan geçerken onu çağırdım
Acelem var KÜÇÜGÜM dedi
Bana aramızdaki yas farkını hatırlatmıştı
Eve gidip ağlamıştım.
Karar verdim ona askımı ilan edecektim
Yolunu gözledim
Bir gün onu gelirken gördüm
Peşine düştüm o eve girdi
Biraz bekleyip kapıyı çaldım
Açtı ne var KÜÇÜGÜM dedi
SENI SEVIYORUM dedim
Gülümsedi
EE dedi
Ne “ee” dedim konuşmadı
Koşarak dışarı çıktım
Bir ay boyunca evden çıkmadım
Bir gün kızlarla konuşurken
Ambulans geldi onun evine girdi
Sedyeyle onu dışarı çıkardılar
Önümüzden geçerken
Bende seni KÜÇÜGÜM dedi ve gözlerini yumdu.
Kıpkırmızı oldum herkes bana bakıyordu
Ağlayarak koşmaya başladım
Aksama kadar sokakta gezdim
Gözyaşlarım durmadan akıyordu
Sonra eve geldim
Annemler ondan bahsediyorlardı
Sevdiği bir kız varmış
Ailesi evlenmesine izin vermeyince
Kız evden kaçmış
Sokak serserileri onu öldürmüş
Eve getirdiği kızlar evi olmayan kızlarmış
Kimi sevdiyse ölmüş
Çok sevip acı çekmiş
İntihar edip hastaneyi aramış
Polisler evin duvarında KÜÇÜGÜM yazısını bulmuş
KÜÇÜGÜM sende ölme yazıyormuş, ve hemen altında;
Bende seni sevdim
Sevdiklerim gibi sende ölme diye ben öldüm KÜÇÜGÜM
