Neler yaşadığımı bir ben bilirim,
Bakma sen herkes güya beni benden bile iyi biliyor,
Ama kimse bakmadı kafamı her yastığa koyuşumdaki çaresizliğime,
Kimse dinlemedi,eğilmedi,istemedi,
İstemedi bu sehir ne beni ne de sevgimi…
Sustum,
Korktum zannettiler,hatta bir de umarsızca güldüler,
Konuşmadım konuşmayacağım da bundan böyle,
Darp izlerini gördüler ama sormadılar nedenlerini,
Yani hepsi iyi günün dostu olmayı yeğlediler,
Elimden tutan ise hiç olmadı ne yazık ki…
Şimdi hayatımda yeni bir milada hazırlanıyorum,
Ağır,aksak ama ayaklarım yere basarak,
Bundan farklı bir dünya kurabilmek için...